جهان آخرت، حقیقت یا افسانه؟!

جهان آخرت، حقیقت یا افسانه؟!

یکی از آموزهای بنیادین همهی ادیان الاهی، آموزهی باور به معاد و جهان پس از مرگ است؛ نزدیک به بیش از یک سوم آیات قرآن کریم به مسألهی معاد و رستاخیز نیک و بد اختصاص یافته است؛ قرآن علاوه بر استفادهی انگیزشی از موضوع معاد برای ترغیب مؤمنان به کارهای نیک و پرهیز از کارهای بد و پلید، اساسا معاد را محصول و غایت معقول عالم معرفی میکند و آن را بر توحید و غایتمندی حکیمانهی عالم مبتنی میداند؛ در آیات قرآن هم بر ضرورت معاد استدلال شده و هم تصویر روشنی از رویدادهای آن ترسیم شده است؛ بدون شک حقیقت جهان آخرت و رویدادهای آن برای ما روشن نیست؛ یقینا تا در وضعیت عالم پس از مرگ قرار نگیریم، نخواهیم فهمید که حقیقت پاداشها و کیفرهای اخروی چیست! امام علی علیه السلام در نهج البلاغه میفرماید: